Smaczna tradycja

Można przywoływać setki narodowych tradycji i wzajemnie je porównywać, znajdując przy tym te same korzenie i te same historie. Jak cudownie jest jednak zwiedzać świat i z każdego miejsca przywozić coraz to nowe doznania kulinarne.

mince-pie-stars

Historia angielskiego  mince pia sięga czasów średniowiecza i jest w  części zdobyczą wypraw krzyżowych, dzięki którym do Europy dotarły Cynamon, Gałka muszkatołowa, goździki, a nawet kandyzowane owoce.

Starą metodą na zachowanie jak najdłuższej świeżości mięsa było mieszanie cukru, kandyzowanych owoców, przypraw (głownie pieprzu) i alkoholu. Mieszano więc wszystko razem i zapiekano w cieście, aby chronić przed dostępem powietrza i światła. Wydawało by się, że z biegiem lat i rozwoju nauki  to zestawienie cukru i owoców zostanie zastąpione czymś innym. Tymczasem jednak, okazało się że owoce i cukier wygrały. Zamiast mięsa zaczęto dodawać suet, czyli czysty, niemalże bezsmakowy, tłuszcz wołowy. Współczesne Mince pie to już tylko słodka rozpusta bez dodatków zwierzęcych ale nadal z dodatkiem rumu lub sherry.

Mince pie jest przysmakiem koronowanych głów Anglii od wieków. Król Henryk V rozkazał obowiązkowo umieścić go w menu swojego przyjęcia koronacyjnego 1413 r. Poprzez wieki zmieniały się, nadzienie, ciasto i kształty pia (od wielkich jak półmisek do maleńkich na jeden kęs). Pierwotnie formowano Mince pie w kształt żłobu na cześć dzieciątka Jezus. Zawarte w nim przyprawy takie jak gałka muszkatołowa, cynamon lub goździki to pamiątka darów ofiarowanych przez trzech króli. Nie bez powodu też, mince pie, stał się smakołykiem, którym raczono się około Bożego Narodzenia. Angielskie dzieci w noc wigilijna zostawiały tą słodkość razem z kieliszkiem sherry strudzonemu Św. Mikołajowi. Czasami Mince pie nazywa się też  „wayfarers’ pies” ponieważ zawsze częstowano nim gości w czasie okresu Bożego Narodzenia.

Miał też Mince pie trochę kłopotów. Było to za czasów Lorda Protektora Oliviera Cromwella  (1599-1658). Jako zagorzały purytanin, z racji braku jakichkolwiek wzmianek na w Piśmie Świętym uznał Święta Bożego Narodzenia za pogański obyczaj. Wysyłał swoich żołnierzy, aby rozprawiali się z gospodyniami szykującymi świąteczna kolacje. Niestety nasz Mince pia również padł ofiara jego nadgorliwości. Dopiero ról Karol II (1630-1685) przywrócił Święta Bożego Narodzenia do łask. Mają Anglicy święta bo maja mince pia i mają mince pia bo wróciły święta. Jest kilka żelaznych zasad dotyczących bożonarodzeniowego Mince Pia:

Miksturę z owoców i przypraw zawsze należy mieszać zgodnie ze wskazówkami zegara bo inaczej to zły znak na następny rok.

Pierwszy zjedzony w sezonie pie musi poprzedzać życzenie.

Mince pia należy zawsze jeść w ciszy

12 mince piaów zjedzonych w okresie świąt to dobra wróżba na następny rok.

Na prawdziwym mince pia zawsze jest gwiazda, która symbolizuje gwiazdę prowadzącą Trzech Króli.

A Cromwell niech się wali!

mincepie

Mince Pia

składniki

  • Kruche ciasto:
  • 45 dag mąki
  • 20 dag masła (lub pół na pół masła i smalcu)
  • szczypta soli
  • łyżeczka cukru
    Nadzienie:
  • 65 dag drobnych greckich rodzynek (koryntek)
  • po 35 dag jasnożółtych rodzynek sułtanek i dużych słodkich rodzynek np. kalifornijskich
  • 60 dag brązowego cukru
  • 45 dag kwaśnych jabłek, obranych i drobno poszatkowanych
  • 15 dag drobno pokrojonej kandyzowanej skórki pomarańczowej
  • 10 dag pokruszonych orzechów włoskich
  • 170 ml brandy, sherry lub najlepiej rumu
  • po 1 łyżeczce zmielonej gałki muszkatołowej i zmielonego cynamonu
  • po 1/2 łyżeczki zmielonych goździków i imbiru
  • sok i skórka otarta z 2 cytryn

sposób przygotowania:

Przygotuj nadzienie: składniki dokładnie wymieszaj, przykryj folią i wstaw do lodówki na kilkanaście godzin. Następnie przełóż do wysterylizowanych słoików, szczelnie zamknij i pozostaw w lodówce przez 2 tygodnie. Przed użyciem ponownie dokładnie wymieszaj.
Przygotuj ciasto: masło drobno posiekaj z mąką i szczyptą soli. Szybko je zagnieć, dolewając porcjami zimną wodę. Zawiń w folię i wstaw na godzinę do lodówki. Następnie ciasto rozwałkuj, wylep nim foremki w kształcie głębokich miseczek o średnicy 6-7 cm. Nałóż farsz (nie do pełna), przykryj kółeczkiem wyciętym z ciasta i zlep brzegi. Przykrywkę z ciasta ponakłuwaj widelcem. Piecz około 20 minut (do zrumienienia ciasta) w piekarniku nagrzanym do temperatury 190°C. Lekko przestudź, wyjmij z foremek, oprósz cukrem pudrem.

 

Autor:

Sergiusz HIERONIMCZAK

Sergiusz Hieronimczak, od lipca 2014 szef kuchni Zagroda Bamberska w Poznaniu, ostatnie 10 lat spędził w Londynie pracując w takich miejscach jak Hotel Savoy, Hotel Mandarin Oriental czy Payton & Byrne. Ukończył prestiżowy Westminster Kingsway College w Londynie oraz posiada Advanced Diploma in Culinary Arts, O kolejnym swoim etapie w kuchni mówi: - W Zagrodzie magisterium robimy z kuchni polskiej, doktorat z kuchni wielkopolskiej, a habilitację z kuchni bamberskiej. Swoje felietony kulinarne publikował m.in. w prasie polonijne wychodzącej w Anglii. Finalista konkursu TOP Chef (V edycja)

Komentarze zamknięte.

ZAREJSTROWANI INACZEJ TRAKTOWANI!

Rejestrując się na portalu WDK, dołączysz do kulinarnej elity. Dając Ci prawo do uczestnictwa w gorących dyskusjach na FORUM liczymy na Twój pozytywny wkład w Kulinarną Rewolucję.

Logowanie

Utracone hasło?

Zarejestruj się

Please contact the administrator.

Biblioteka Wszystko dla kucharzy
Kinoteka Wszystko dla kucharzy